We zijn vertrokken.
Eindelijk is het dan zover, zondag 28 mei 2017, we gaan onderweg naar Oporto, Portugal.
Peter hebben we met liefde bij moeder ondergeschoven voor 2 weken en Gerda en ik lopen naar Santiago.
We zijn best wel heel blij dat alles goed geregeld is en dat er op tijd bij Peter geopereerd werd.
Dus 10:00 uur vanmorgen, na een laatste ontbijtje bij moeder heeft Klaus ons naar Alicante gebracht. Iemand moet taxi zijn hé.
Na een super relaxte treinreis komen we in Valencia aan, vinden onze weg naar de metro en zo naar de luchthaven.
Gaat helemaal vlekkeloos, of we niet anders gewend zijn. En dat met onze geweldige oriëntatievermogen.
Op de luchthaven komen we in contact met 2 Hollanders die ook in Oporto beginnen, maar een dag of wat later.
Daar ontmoeten we ook een Spaans vrouwtje uit Valencia waarmee we min of meer samenreizen naar de herberg. Het is al meteen een leuk begin van de camino.
We hebben een mooie, goed onderhouden herberg met gezellige mensen.
Nu op dit moment zitten we met Italianen aan tafel die borden overvol spaghetti eten.
Straks lekker op bed een beetje hangen en lezen en morgen begint het echte werk.
We hebben er weer super veel zin in.
Peter hebben we met liefde bij moeder ondergeschoven voor 2 weken en Gerda en ik lopen naar Santiago.
We zijn best wel heel blij dat alles goed geregeld is en dat er op tijd bij Peter geopereerd werd.
Dus 10:00 uur vanmorgen, na een laatste ontbijtje bij moeder heeft Klaus ons naar Alicante gebracht. Iemand moet taxi zijn hé.
Na een super relaxte treinreis komen we in Valencia aan, vinden onze weg naar de metro en zo naar de luchthaven.
Gaat helemaal vlekkeloos, of we niet anders gewend zijn. En dat met onze geweldige oriëntatievermogen.
Op de luchthaven komen we in contact met 2 Hollanders die ook in Oporto beginnen, maar een dag of wat later.
Daar ontmoeten we ook een Spaans vrouwtje uit Valencia waarmee we min of meer samenreizen naar de herberg. Het is al meteen een leuk begin van de camino.
We hebben een mooie, goed onderhouden herberg met gezellige mensen.
Nu op dit moment zitten we met Italianen aan tafel die borden overvol spaghetti eten.
Straks lekker op bed een beetje hangen en lezen en morgen begint het echte werk.
We hebben er weer super veel zin in.

Espero la continuación de este cuaderno de viaje.