Etappe 4. Portela de Tamel - Ponte de lima
1 juni 2017 - Ponte De Lima, Portugal
Waar de pelgrims onderling vorig jaar nog heel sociaal waren, slaat het op deze camino volledig de plank mis.
Welke idioot haalt het in zijn botte hersens om om 5 uur in de morgen zo'n herrie te maken dat iedereen wel wakker móet worden.
Ik begrijp best dat je vroeg weg wil vanwege de kilometers of de warmte, maar dat betekent niet dat iedereen er dan zo vroeg uit moet.
Dat gesleep met tassen, die krakende plastic tasjes en dat heen en weer gestamp doet het humeur van een nog niet
uitgeslapen pelgrim geen goed.
Als je dan toch wakker bent, ga je er ook maar uit en kun je lekker op tijd aan de 25 kilometer beginnen.
Dus, om 06.30 uur !! staan we bepakt en bezakt buiten.
Op zich is 7 uur vertrekken best wel een mooie tijd met deze temperaturen, maar het is nog zo grauw en vochtig buiten☀ en we hebben geen koplamp op.
Valt dus niet echt mee om de pijltjes te volgen. ↗
Eigenlijk best wel lekker als de zon nog niet zo knalt.
Bij het verlaten van de herberg staat er een wakker bananenboertje en dat komt ons goed uit. De vrouw 2 bananen en bij de bakker de broodjes mee voor onderweg.
We veheugen ons al op een broodje banaan.
Na 5 km is er een ontbijtje voor ons en verrassend genoeg hebben we die redelijk snel gelopen.
Om half 10 begint de zon door te komen en probeert de vochtigheid te verdrijven.
Niet dus. Heel warm en bedompt, je zweet je de pl*****. Ik dan
Half 12 is het hek van de dam en is het alleen nog maar bloody hot. Je loopt de hele dag in de volle zon en schaduw kennen we hier niet.
De route is prachtig. We zitten midden in de landelijke omgeving en eindelijk hebben we het caminogevoel.
Je wordt er helemaal blij van.
Tussendoor komen we een paar barretjes tegen en ook wat bekende pelgrims, dus houden we regelmatig een pitstop.
Het lijkt wel of het wat gezeglijker wordt onderling. Mensen gaan elkaar meer herkennen en begroeten, maar dat is pas sinds vandaag.
Gelukkig maar.
En dan komen we op het punt dat we een heerlijk broodje banaan kunnen eten.
Ups, daar hebben we ons lichtelijk in vergist.
Het brood is niet zo lekker als de afgelopen 2 dagen en we moeten er behoorlijk aan scheuren.
Volgens Gerda eten we vandaag; Aftrekbrood met banaan.
Toepasselijker kan het bijna niet.
Na bijna 8 uur lopen komen we eindelijk in Ponte de Lima aan.
Wat een leuk plaatsje is dát.
De laatste km tot de herberg valt ons best wel zwaar en willen we er wel zijn.
Nog even een lange brug over en we staan voor de herberg.
Wat?????
Er staat een rij tot aan Sint Juttemis en er wachten voor veel van die malloten die vanmorgen zo nodig vroeg op moesten met veel herrie
Dan ben je lekker vroeg in de herberg die pas om 16 uur opengaat
En dan is het eindelijk 16 uur en mogen we naar binnen inchecken.
Ook dat duurt nog even een uurtje, want er zijn veel pelgrims die een plekje zoeken.
Maar dan is iedereen ingeschreven en kun je je bed opzoeken.
Als we op de slaapzaal komen is er ook even een Wauw-factor.
Het uitzicht over Ponte Lima is zó mooi.
Ach en dan komen toch even de waterlanders bij mij.
We hebben een mooie slaapplek en weer een dag overleefd.
Van de 3e dag blues is gelukkig niets meer over.
Welke idioot haalt het in zijn botte hersens om om 5 uur in de morgen zo'n herrie te maken dat iedereen wel wakker móet worden.
Ik begrijp best dat je vroeg weg wil vanwege de kilometers of de warmte, maar dat betekent niet dat iedereen er dan zo vroeg uit moet.
Dat gesleep met tassen, die krakende plastic tasjes en dat heen en weer gestamp doet het humeur van een nog niet
uitgeslapen pelgrim geen goed.
Als je dan toch wakker bent, ga je er ook maar uit en kun je lekker op tijd aan de 25 kilometer beginnen.
Dus, om 06.30 uur !! staan we bepakt en bezakt buiten.
Op zich is 7 uur vertrekken best wel een mooie tijd met deze temperaturen, maar het is nog zo grauw en vochtig buiten☀ en we hebben geen koplamp op.
Valt dus niet echt mee om de pijltjes te volgen. ↗
Eigenlijk best wel lekker als de zon nog niet zo knalt.
Bij het verlaten van de herberg staat er een wakker bananenboertje en dat komt ons goed uit. De vrouw 2 bananen en bij de bakker de broodjes mee voor onderweg.
We veheugen ons al op een broodje banaan.
Na 5 km is er een ontbijtje voor ons en verrassend genoeg hebben we die redelijk snel gelopen.
Om half 10 begint de zon door te komen en probeert de vochtigheid te verdrijven.
Niet dus. Heel warm en bedompt, je zweet je de pl*****. Ik dan
Half 12 is het hek van de dam en is het alleen nog maar bloody hot. Je loopt de hele dag in de volle zon en schaduw kennen we hier niet.
De route is prachtig. We zitten midden in de landelijke omgeving en eindelijk hebben we het caminogevoel.
Je wordt er helemaal blij van.
Tussendoor komen we een paar barretjes tegen en ook wat bekende pelgrims, dus houden we regelmatig een pitstop.
Het lijkt wel of het wat gezeglijker wordt onderling. Mensen gaan elkaar meer herkennen en begroeten, maar dat is pas sinds vandaag.
Gelukkig maar.
En dan komen we op het punt dat we een heerlijk broodje banaan kunnen eten.
Ups, daar hebben we ons lichtelijk in vergist.
Het brood is niet zo lekker als de afgelopen 2 dagen en we moeten er behoorlijk aan scheuren.
Volgens Gerda eten we vandaag; Aftrekbrood met banaan.
Toepasselijker kan het bijna niet.
Na bijna 8 uur lopen komen we eindelijk in Ponte de Lima aan.
Wat een leuk plaatsje is dát.
De laatste km tot de herberg valt ons best wel zwaar en willen we er wel zijn.
Nog even een lange brug over en we staan voor de herberg.
Wat?????
Er staat een rij tot aan Sint Juttemis en er wachten voor veel van die malloten die vanmorgen zo nodig vroeg op moesten met veel herrie
Dan ben je lekker vroeg in de herberg die pas om 16 uur opengaat
En dan is het eindelijk 16 uur en mogen we naar binnen inchecken.
Ook dat duurt nog even een uurtje, want er zijn veel pelgrims die een plekje zoeken.
Maar dan is iedereen ingeschreven en kun je je bed opzoeken.
Als we op de slaapzaal komen is er ook even een Wauw-factor.
Het uitzicht over Ponte Lima is zó mooi.
Ach en dan komen toch even de waterlanders bij mij.
We hebben een mooie slaapplek en weer een dag overleefd.
Van de 3e dag blues is gelukkig niets meer over.

Houdt de waterkraan dicht want dat belemmert het uitzicht. Slaap lekker kanjers. jullie doen het toch maar weer even.
Deze dag er weer tegenaan dames
Succes xxx